SGK’nın Trafik Tutanağına Dayalı Cezası Yargıdan Döndü
Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından, bir işyerinde sigortasız işçi çalıştırıldığı iddiasıyla 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesi kapsamında idari para cezası uygulanmıştır.
Ancak bu cezanın dayanağı yalnızca trafik idari para cezası tutanağı olmuştur.
İlk derece mahkemesi;
Bu gerekçelerle idari para cezası iptal edilmiştir.
İstinaf incelemesinde de;
belirtilerek istinaf başvurusu reddedilmiş ve karar kesinleşmiştir.
👉 Sonuç olarak:
Trafik ceza tutanağı, tek başına sigortasız işçi çalıştırmanın kesin delili sayılamaz.
samsun bölge idare mahkemesi karar metni :
T.C.
SAMSUN
BÖLGE İDARE MAHKEMESİ
3. İDARİ DAVA DAİRESİ
ESAS NO : 2025/2358
KARAR NO : 2026/874
İSTİNAF YOLUNA
BAŞVURAN (DAVALI) : SOSYAL GÜVENLİK KURUMU BAŞKANLIĞI
VEKİLİ : AV. FATMA BİLGEN YILMAZ
KARŞI TARAF (DAVACI) : …………………
VEKİLİ : AV. AHMET ÇOLAK
Davacının, işyerinde sigortasız işçi çalıştırdığının tespit edildiğinden bahisle işe giriş bildirgesinin, işten ayrılış bildirgesinin, aylık prim ve hizmet belgesinin belirlenen sürelerde Kuruma verilmemesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesi uyarınca 52.006,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı davada;
Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile yapılan değerlendirmede; Samsun İl Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen trafik idari para cezasına ilişkin tutanak esas alınarak işlem tesis edildiği, ancak Kurum tarafından yapılan denetimlerde ilgili kişinin işyerinde daimi çalışan olduğunun somut delillerle açık ve net şekilde ortaya konulamadığı, söz konusu tutanak dışında dava konusu işlemin sebep unsurunu ispata yarayan başkaca bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Bu nedenle, sigortasız çalıştırma halinin her türlü şüpheden uzak, açık ve somut biçimde ortaya konulamadığı gerekçesiyle idari para cezasında hukuka uygunluk bulunmadığından işlemin iptaline karar verilmiştir.
Davalı idare tarafından, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın kaldırılması istenmiştir.
2577 sayılı Kanun’un 45. maddesi uyarınca yapılan incelemede; ilk derece mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı anlaşılmıştır.
• İstinaf başvurusunun REDDİNE
• Yargılama giderlerinin davalı idare üzerinde bırakılmasına
• Kararın KESİN olduğuna
02/04/2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.